Bezpieczeństwo osobiste policjantów w aspekcie stosowania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej. Diagnoza i projekcja zmian w obszarze prawnym proceduralnym i organizacyjnym

rok wydania: 2026
ilość stron: 414
ISBN: 978-83-8270-513-3
format: B5
oprawa: miękka

Opis

W publikacji podjęto problematykę bezpieczeństwa osobistego policjantów w kontekście stosowania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej – zagadnienia o ogromnym znaczeniu praktycznym, a jednocześnie dotychczas marginalizowanego w naukach o bezpieczeństwie. Autor stawia kluczowe pytanie badawcze o to, jak obowiązujące regulacje prawne, procedury i praktyka oddziałują na ochronę funkcjonariuszy oraz jakie zmiany mogą realnie podnieść poziom ich bezpieczeństwa i skuteczność działań w sytuacjach interwencyjnych. Wskazuje na istniejącą lukę poznawczą i definiuje determinanty bezpieczeństwa osobistego w wymiarze prawnym, proceduralnym, psychologicznym i społecznym, prezentując wyniki badań teoretycznych, empirycznych i jakościowych, w tym opinii policjantów, ekspertów oraz analizy danych statystycznych.

Książka ukazuje nie tylko diagnozę obecnego stanu, ale również projekcję zmian – postulaty dotyczące regulacji prawnych, szkoleń, procedur organizacyjnych i wsparcia psychologicznego. Dzięki temu stanowi cenne źródło wiedzy zarówno dla funkcjonariuszy Policji, sędziów, prokuratorów, psychologów, jak i dla środowiska naukowego zajmującego się problematyką bezpieczeństwa, prawa i praktyki stosowania środków przymusu bezpośredniego.

Recenzja

Dr hab. Piotr Bogdalski, prof. APwSz:

Kształtowanie i utrzymywanie przez państwo pożądanego stanu bezpieczeństwa i porządku publicznego wymaga wysokiej efektywności angażowanych sił. W tym celu państwo tworzy organizacje scentralizowane, hierarchiczne, umundurowane i uzbrojone, które mogą przeciwdziałać najpoważniejszym zagrożeniom bezpieczeństwa. Wyjątkowa efektywność organizacyjna tych formacji jest wypadkową wielu czynników, wśród których podstawowe znaczenie przypisuje się dobrze dobranym, zmotywowanym, wyszkolonym i wyposażonym w środki techniczne funkcjonariuszom. (…) Prowadzone w powyższym kontekście rozważania badawcze Autora, mają istotny wymiar teoretyczny. Z jednej strony, są one udaną próbą monograficznego uporządkowania istniejącej już, jednak rozproszonej wiedzy, z drugiej zaś – uzupełniają jej zasób o wiedzę poznawczą, której źródłem w znacznej mierze są przeprowadzone przez Autora badania empiryczne. Za szczególnie cenne w tym względzie wypada uznać badania sondażowe, w których udział wzięło ponad pół tysiąca funkcjonariuszy Policji garnizonu świętokrzyskiego. Poznanie opinii podmiotu bezpieczeństwa daje najwyższą predykcję ustalenia rozwiązań, które będą efektywnie służyły jego ochronie. Powoduje to, że prezentowane w monografii wnioski badawcze mają także istotny, wieloaspektowy wymiar utylitarny. Warte odnotowania są tu propozycje Autora dotyczące wprowadzenia zmian w procesie monitorowania bezpieczeństwa osobistego policjantów po użyciu przez nich środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej.

Dr hab. Jarosław Dobkowski, prof. UWM:

Prezentowana monografia stanowi efekt zaawansowanych prac badawczych w zakresie istotnego problemu naukowego. O złożoności i trudności analizy niech świadczy chociażby to, że Autor niniejszej publikacji z szerokiego spektrum musiał wydobyć zagadnienia najistotniejsze, a przede wszystkim zaprezentował temat z różnych punktów widzenia, szczególnie w sposób charakterystyczny dla działań poznawczych w obrębie dyscypliny nauki o bezpieczeństwie i dyscypliny nauki prawne. W toku dyskusji prezentuje stanowiska piśmiennictwa i judykatury oraz argumentuje opierając się na metodologicznie uzasadnionych wynikach pogłębionych studiów materiału normatywnego i rezultatach badań własnych. Opracowanie zawiera ważne ustalenia teoretyczne oraz ugruntowane wnioski i zasadne postulaty. Wszystko to wzbudza zainteresowanie. Książka ma wymiar nie tylko naukowy, ale będzie też pożyteczna dla praktyki. Stanowi bogaty materiał źródłowy. Może być też wykorzystywana w pracach projektowych oraz dla celów dydaktycznych i szkoleniowych. Wywołać powinna rezonans w środowiskach zawodowych służb mundurowych, a zwłaszcza wśród policjantów.

Spis treści

Wstęp

Rozdział 1. Bezpieczeństwo osobiste policjantów w aspekcie ochrony praw obywatelskich

1.1. Bezpieczeństwo osobiste policjantów i jego wielowymiarowość
1.2. Prawa obywatelskie a ochrona praw policjantów wykonujących obowiązki służbowe
1.3. Kompetencje wybranych podmiotów w zakresie bezpieczeństwa osobistego policjantów
1.4. Doświadczenia wybranych państw europejskich w zakresie bezpieczeństwa osobistego policjantów

Rozdział 2. Pragmatyka stosowania środków przymusu bezpośredniego jako komponent bezpieczeństwa policjantów

2.1. Proceduralne i prawne uwarunkowania stosowania środków przymusu bezpośredniego
2.2. Użycie lub wykorzystanie broni palnej w kontekście bezpieczeństwa osobistego policjantów
2.3. Użycie innych środków przymusu bezpośredniego w kontekście bezpieczeństwa osobistego policjantów

Rozdział 3. Statystyczny obraz bezpieczeństwa osobistego policjantów a działania uprawnionych organów w związku z użyciem lub wykorzystaniem środków przymusu bezpośredniego

3.1. Dane policyjne dotyczące bezpieczeństwa osobistego policjantów i ochrony praw obywatelskich
3.2. Rodzaje najczęściej stosowanych środków przymusu bezpośredniego przez funkcjonariuszy na przykładzie Komendy Miejskiej Policji w Kielcach (w świetle postępowań skargowych i czynności wyjaśniających)
3.3. Charakterystyka czynności podejmowanych przez organy Policji w związku z użyciem lub wykorzystaniem środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej
3.4. Tendencje w prowadzeniu postępowań przez inne organy w związku ze stosowaniem przez policjantów środków przymusu bezpośredniego lub broni palnej

Rozdział 4. Opinie policjantów na temat ich bezpieczeństwa związanego ze stosowaniem środków przymusu bezpośredniego

4.1. Charakterystyka próby badawczej
4.2. Bezpieczeństwo osobiste policjantów w świetle wyzwań i zagrożeń występujących w realiach codziennej służby
4.3. Poczucie bezpieczeństwa osobistego policjantów przy stosowaniu środków przymusu bezpośredniego i broni palnej
4.4. Realizacja nadzoru nad właściwą oceną stosowania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej przez uprawnione do tego organy
4.5. Kompleksowość regulacji dotyczących stosowania środków przymusu bezpośredniego i broni palnej

Rozdział 5. Projekcja i kierunki zmian w zakresie bezpieczeństwa osobistego policjantów i pragmatyki stosowania środków przymusu bezpośredniego

5.1. Kierunki zmian związane z podniesieniem poziomu bezpieczeństwa osobistego policjantów
5.2. Projekcja działań doskonalących w zakresie regulacji prawnych i procedur dotyczących stosowania środków przymusu bezpośredniego przez policjantów
5.3. Koncepcja zapewnienia bezpieczeństwa osobistego policjantów w sytuacji użycia lub wykorzystania środków przymusu bezpośredniego
5.4. Koncepcja monitorowania bezpieczeństwa osobistego policjantów w sytuacji stosowania środków przymusu bezpośredniego
5.5. Weryfikacja hipotez badawczych z zastosowaniem metod statystycznych

Zakończenie
Bibliografia
Kwestionariusz ankiety dotyczący bezpieczeństwa osobistego policjantów w kontekście stosowania środków przymusu bezpośredniego
Kwestionariusz wywiadu (dla instruktora taktyk i technik interwencji, instruktora wyszkolenia strzeleckiego)
Kwestionariusz wywiadu (dla przełożonego właściwego w sprawach osobowych policjanta – Komendanta Komendy Powiatowej Policji)
Kwestionariusz wywiadu (dla psychologa policyjnego)
Kwestionariusz wywiadu (dla radcy prawnego i rzecznika dyscyplinarnego)
Spis tabel i wykresów